برای شروع شعری رو از البوم تازه و هنوز به بازار نیومده داریوش شروع میکنم چون زمانی که خودش این شعر رو در برنامه میزگردی با شما خوند خیلی خوشم امد

از پس پرده نگاه کن مثل شطرنج زمونه

هرکسی مثل یه مهره توی این بازی میمونه

یکی مثل ما پیاده یکی صد ساله سواره

یه نفر خونه به دوش و یکی دوتا قلعه داره

یه طرف همه سیاه و یه طرف همه سپیدن

روبروی هم یه عمر ما رو دارن بازی میدن

اونا که اول بازی توی خونه تو و من

پای اسب دشمن مهره هارو سر بریدن

ببین امروزم تو بازی همشون شاه و وزیرن

هنوزم بدون حرکت پشت ما سنگر میگیرن

تاج و تخت شاه دیروز در قلعشون نمیشه

به خیالشون که این تاج سرشون تا همیشه

یادشون رفته که اون شاه که به صد مهره نمیباخت

تاج و از سرش تومیدون لشکر پیاده انداخت